Հանրապետական գիտաժողով ՀՊՏՀ ԳՄ-ում

Իսկ ժամանակը գնում է  ձգելով իր հետևից միջոցառումների մի անվերջ շարք …..

ՀՊՏՀ ԳՄ գիտական բաժնի նախաձեռնությամբ մասնաճյուղում դեկտեմբերի 13-15-ը  տեղի ունեցավ  Հանրապետական գիտաժողով, որը , չասենք լիովին, բայց մեծ մասամբ արդարացրեց  և´ դասախոսական անձնակազմի , և´  պահանջկոտ ուսանողների  սպասելիքները:

Գիտաժողովը նվիրված էր Հայաստանի Հանրապետության և Արցախի Հանրապետության անկախության 20-ամյակներին ու կրում էր  «Համաշխարհային տնտեսության փոփոխման միտումները և Հայաստանի մարտահրավերները» բավականին  արդիական  խորագիրը: Ինչպես արդեն նշվեց,  գիտաժողովը տևեց  երեք օր: Յուրաքանչյուր օրվա համար սահմանված էր օրակարգ : Ծրագիրը բաղկացած էր երեք բաժանմունքներից, որոնք վերաբերում էին գիտության տարբեր բնագավառներին`

1. Համաշխարհային տնտեսության փոփոխման միտումները, հնարավորությունները և մարտահրավերները,
2. ՀՀ տնտեսության զարգացման առանձնահատկություները գլոբալ փոփոխություների պայմաններում,
3. Բնագիտահումանիտար հիմնախնդիրներ:

Առաջին օրը  մեր համալսարանում հյուրընկալվեց  ՀՊՏՀ ռեկտոր, պրոֆ. Կ. Աթոյանը , և ուսանողները հնարավորություն ունեցան կիսվելու իրենց մտահոգություններով և կրթական ծրագրի բարելավման առաջարկներ անել, անմասն չմնացին նաև դասախոսները : Իսկ արդեն երկրորդ օրը պատիվ ունեցանք հյուրընկալելու  ՀՀ Կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանին:

Գիտաժողովի ժամանակ ներկայացված հոդվածները բազմազան էին և բազմաբնույթ: Հոդվածների  մեջ  հատկապես հետաքրքրության արժանացավ ՀՊՏՀ ԳՄ դասախոս Կարեն Պետրոսյանի զեկույցը, որը բացահայտում էր «Ծննդոց» գրքի տնտեսագիտական դրույթները:  Զեկույցների ժամանակ ներկա էին ինչպես մեր բուհի դասախոսները, այնպես էլ ՀՊՏՀ, ԵՊՀ, ԳՊՄԻ, ՀՊՃՀ ԳՄ, ԵԿՏԱ  ԳՄ դասախոսներ , նաև hյուրեր ունեինք  ՀՀ Կենտրոնական Բանկից և ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայից , ինչը ավելի մեծ պատասխանատվություն էր պահանջում:

ՀՊՏՀ ԳՄ դասախոս Արտակ Հովհաննիսյանը, ով հանդիսանում էր նաև կազմակերպիչ , ամփոփելով  ընթացքը գնահատեց այն բավարար և նշեց , որ կարդացվել էին զեկույցների 70-80 տոկոսը:

Իսկ դեկտեմբերի 22-ին  նախատեսվում է իրականացել այս անգամ ուսանողական գիտաժողով, որի մասնակիցները կլինեն միայն մեր բուհի տարբեր կուրսերի ու բաժինների ուսանողներ: Դե ինչ, մաղթենք նրանց հաջողություն ու սպասենք ոչ պակաս հետաքրքիր  աշխատանքների:

 

Երիտասարդության համաշխարհային օրը Գյումրիում

Այսօր երիտասարդության համաշխարհային օրն է, ինչի առիթով շնորհավորում ենք երիտասարդներին և ամենամեծ շնորհավորանքներն ենք ուղղում հոգով երիտասարդներին, քանզի շատ կարևոր է միշտ մնալ հոգով երիտասարդ, ինչը ամենամեծ գրավականն է հետաքրքիր և ակտիվ կյանք ունենալու համար:

Երիտասարդ տարիների մեջ կարելի է փնտրել ու գտնել այն, ինչը Ձեր կյանքին նոր երանգներ կհաղորդի, ուստի առաջարկում ենք բոլորիդ ժամանակ չկորցնել և սկսել քայլել առավել նպատակասլաց: Մի կորցրեք երիտասարդ լինելու, երիտասարդ զգալու քաղցրությունը:

Երիտասարդների հոծ բազմությունը օրվա հանդեպ գրեթե ոչ մի հետաքրքրություն չէին տածում, ու այսօր դրա վառ պատկերը երևում էր մեր քաղաքում: Ուսանողները, ինչպես միշտ, գիտեն դասի գալ և կրկին տուն վերադառնալը, ու նրանց անտարբերությունը ստեղծում է անհետաքրքիր և միակերպ մի շրջան, որը անցնում է ժամանակի ընթացքի մեջ ու շատերից խլում երիտասարդությունը… Տխուր իրականություն է ու հետաքրքիր է, թե ինչն է պատճառը նման պատկերի ստեղծման: Ինչևէ: Կային հետաքրքրվողներ և տոնը նշողներ ևս, ու այդ ամենը Հայ Առաքելական եկեղեցու Գյումրու ուսանողական միության ջանքերի շնորհիվ: Միությունը համաշխարհային և ուսանողության միջազգային օրերի կապակցությամբ կազմակերպել է երիտասարդական-ուսանողական շաբաթ միջոցառումների շարքը հետևյալ գրաֆիկով.

Եվ այսօր տեղի ունեցավ առաջին միջոցառումը, որին ներկա էին քիչ թվով հանդիսականներ, սակայն այն չխանգարեց վայելել տոնական համերգը:

Միջոցառմանը իր օրհնությունն էր բերել Տեր Եզնիկ քահանա Գալստյանը, ով իր խոսքում նշեց.

– Այսօր երիտասարդներին ուզում եմ խորհուրդ տալ այն, ինչը Ավետարանն է խորհուրդ տալիս բոլորին, ասում է` զավակներ հնազանդ եղեք ծնողներին, և պատվեք Ձեր հորը ու մորը, որպեսզի լավ լինի Ձեզ համար, և ծնողներին ասում է` հայրեր մի բարկացնեք Ձեր երեխաներին այլ սրանով մեծացրեք, որ Աստծու օրենքները պատվել իմանան, ասում է` ծառաներ հավատարիմ ծառայեք Ձեր տերերին, ինչպես ի Քրիստոս, որովհետև ինչ որ լավ բան անում է մարդ, այդ լավ բանը հատուցում պիտի ստանա, և տերերին ասում է` տերեր իրավունքը և հավասարը տվեք ծառաներին, քանզի դուք էլ Տեր ունեք երկնքում…Ով որ Ավետարանի խոսքը լսում և կատարում է նման է այն իմաստուն մարդուն ով իր տունը շինում է ժայռի վրա, անձրևներ եկան, հողմեր բարձրացան, բայց քանի որ տունը ժայռի, վեմի վրա էր տունը փուլ չեկավ, կանգուն, հաստատուն մնաց:

Այս գեղեցիկ տոնի կապակցությամբ ինչ գեղեցիկ օրինակ բերվեց Ձեզ համար: Ձեր տունը շինեք ժայռի, վեմի վրա և կյանքի ընթացքում շատ անձրևներ կլինեն, փոթորիկներ կլինեն, բայց, երբ որ դուք Ձեր տունը կառուցել էք ժայռի վրա այդ բոլոր փորձությունները պետք է հանդիպեն ժայռին ու այդ փորձությունները իրենք պիտի փշրվեն: Մ

ի կառուցեք Ձեր տունը ավազի վրա և այս թող լինի Ձեզ համար կյանքի առաջնորդ:

Տեր Եզնիկ քահանա Գալստյանը իր խոսքի վերջում օրհնեց երիտասարդներին:

Ելույթով հանդես եկավ նաև Հայ Եկեղեցու համաշխարհային երիտասարդական կազմակերպության ատենապետ Կարեն Պետրոսյանը.

-Մեզ մոտ` երիտասարդների շրջանում պասիվություն է նկատվում, և փառք ու պատիվ շատ կազմակերպությունների, որոնք ջանք ու եռանդ չեն խնայում և տքնաջան աշխատում են, որպեսզի երիտասարդական գործունեությունը Գյումրի քաղաքում ակտիվանա: Բայց դժբախտաբար այսպիսի կազմակերպություններին կարելի է մատների վրա հաշվել, ովքեր շահագրգռված, անտրտունջ զբաղվում են երիտասարդական խնդիրներով: Իմ համար շատ ուրախանալի է մի հանգամանք, որ այս կառույցների մեջ նաև իր ուրույն տեղը սկսել է ունենալ Հայ Առաքելական եկեղեցու Գյումրու ուսանողական միությունը և չնայած որոշակի բացթողումների շնորհակալ ենք և մեր գոհունակությունն ենք հայտնում նրանց, որ կարողացան այս խավարի մեջ այսպիսի միջոցառումների շարք նախաձեռնել, և հույս ունեմ, որ հաջորդ օրերին երիտասարդների մասնակցության ակտիվություն կնկատվի:

Չեմ ուզում որ մեր քաղաքում մեր երիտասարդական ջիղը, գյումրեցու ավյունը, Շիրակցու ամբողջ կարողությունները սահմանափակվեն 50, 100 կամ 150 երիտասարդներով:

Կրկին միանում ու շնորհավորում եմ բոլորիս այսօրվա տոնի կապակցությամբ, -նշեց Կարեն Պետրոսյանը:

Մենք էլ մեր հերթին կրկին շնորհավորում ենք բոլորիս ու մեր շնորհակալությունն ենք հայտնում միջոցառման բոլոր կազմակերպիչներին ու մասնակիցներին, իրենց կատարած մեծ գործի համար:

 

Եվս մեկ սեպտեմբերի 1…

 Աննկատ, վայրկյանի պես  թռչում է ժամանակը` փաթաթելով իր հետ տարիների ժապավենը, որն այսօր ցույց է տալիս լուսավոր ու ժպտուն տարեթիվ… 1-ը սեպտեմբերի 2011 թիվ….
Վերջապես իր հունը գտավ ևս մեկ ուսումնական տարի, ինչի կապակցությամբ շնորհավորում ենք բոլորին…. Այս անգամ էլ այն սկսվեց նոր գույներով , խոստումներով, նոր դեմքերով, լուսավորությամբ…. Համոզված եմ ինձ նման շատերն էլ են այս տարի խոստացել «լավ սովորել» , թող արդեն ծեծված այս ամենամյա խոստումը վերջապես կյանք առնի ու դառնա հաջողությունների երկար կծիկի սկզբնակետ, նամանավանդ գիտենալով և գիտակցելով մեր` որպես ուսանողներ, կարողություններն ու խելքը… ու միթե չարժե զինվել նպատակասլացությամբ, ոգևորվել ամեն անգամ պատկերացնելով այն լուսավոր ապագան, որն անպայման ներկա կդառնա, եթե միայն սովորենք լավ, տեր կանգնենք մեր գիտելիքներին և իհարկե այդ ամենի հետ մեկտեղ լինենք անսահման լավատես…
Ընդամենը մեկ տարի առաջ այս օրը իմ ուսանաղական կյանքի առաջին օրն էին շնորհավորում, իսկ այսօր ես` որպես ստաժավոր ուխական ( ), մեր ուսխորհրդի անունից  շնորհավորում եմ  բոլորին,մասնավորապես հարգելի պատճառներով մեր մեկ ձեռքի մատների վրա հաշված, հանած մեկ ( ) առաջին կուրսեցիներին, ցանկանում հաջողություն ուսման մեջ, որ չընկճվեն դժվարությունների դեպքում, միշտ պայքարեն ավելի շատ գիտելիքներ ստանալու  համար ու որպես վերջաբան անպայման դառնան լավ ու պիտանի մասնագետներ: Ուսանողական խորհուրդն էլ ինչպես միշտ հոգ կտանի, որ նրանց  ուսանողական կյանքը դառնա առավել գունեղ, պայծառ ու հիշարժան…
Շնորհավորում ենք ՀՊՏՀ ԳՄ բոլոր ուսանողներին, նոր ուստարվա մեկնարկի կապակցությամբ, շնորհավորում ենք մեր քաղաքի բոլոր ուսանողներին և աշակերտներին, ովքեր մոտ կամ հեռու ապագայում, վերջիվերջո հուսով եմ դառնալու են ուսանողներ, և իհարկե, շնորհավորում ենք մեր հարազատ ուխականներին…
Մեզ բոլորիս անսահման ուժ, նպատակասլացություն և հաջողություններ…

Հեղինակ`  Քնարիկ Խանոյան

 

Սպորտասեր ուխ-ականները

Մայիսի 24-ին  ՈւԽ-ականները կյանքի կոչեցին իրենց հերթական նախաձեռնությունը` սպորտլանդիան: Խաղը կազմակերպվել էր  ՈւԽ-ի ջանքերով` Ռազմիկ Միսակյանի և Քնարիկ Խանոյանի գլխավորությամբ: Այն անցկացվեց Գյումրու թիվ 30 դպրոցի մարզադահլիճում: Խաղին մասնակցում էին 6 թիմեր, որոնցից 4-ը մեր համալսարանի սպորտասեր ուսանողներն էին:  Հիմնականում մրցում էին առաջին կուրսեցիները, սակայն ավագ սերնդի ցանկությունն ու ոգևորվածությունն այնքան մեծ էր, որ նրանք ևս չկարողացան  անտարբեր մնալ, և մի քանիսը հանդես եկան  իրենց ակտիվ մասնակցությամբ: Մյուս երկու թիմերը ներկայացնում էին ՀՊՏՀ ԳՄ-ի Հենակետային վարժարանի և Գյումրու թիվ 30 դպրոցի սաները:
Սպորտլանդիան իր մեջ ներառում էր շատ հետաքրքիր խաղեր: Բոլոր խաղերն  էլ լի էին ադրենալինով: Եվ հանդիսատեսը, և մասնակիցները  շատ ոգևորված էին: Խաղացողների մարտական և հաղթական տրամադրվածությանը գումարվում էր սպորտասեր ու ակտիվ հանդիսականների ոգևորվածությունը:
Երկու օր անընդմեջ անցկացված խաղերից հետո եզրափակիչ փուլ դուրս եկան ՀՊՏՀ ԳՄ-ի ՄՏՀ I-ին ու

 Գյումրու թիվ 30 դպրոցի թիմերը:  Հետաքրքիր ու զվարճալի դեպքերով լի խաղից հետո պարզ դարձավ հաղթող թիմի անունը` Գյումրու թիվ 30 դպրոց: Շնորհավորելով  ապագա ուսանողներին  մաղթում ենք նրանց  սպորտային նորանոր ձեռքբերումներ:
Սա ուխ-ականներիս համար ևս մեկ առիթ էր  լիցքաթափվելու, մի լավ մարզվելու և ի վերջո իրականացնելու  ևս մեկ հետաքրքիր ու ակտիվ նախագիծ:
 Ամռան գալստյանն ընդառաջ ակտիվորեն շարժվենք դեպի նոր նախագծերի իրականացմանը:

Էլզա Գինեցյան

 

Ուխտագնացություն դեպի Սուրբ Հովհաննես մատուռ

Մայիսի 21-ին ՈՒԽ-ականներս նպատակադրվեցինք գնալ ուխտի դեպի Սուրբ Հովհաննես մատուռ: Առավոտյան սուրբ Յոթ Վերք եկեղեցում մասնակցելով ժամերգությանը` շարժվեցինք դեպի Սուրբ Հովհաննես: Տրամադրվածությունը շատ դրական էր, և բոլորը ցանկանում էին վայրկյան առաջ հասնել տեղ: Ամեն մեկն իր մեջ ուներ իր ուխտը, իր խնդրանքը` սուրբ Հովհաննեսի բարեխոսությամբ հասցնելու Աստծուն:

Նույնիսկ  եղանակային  վատ պայմանները մեզ չխանգարեցին բարձրանալու սարն ի վեր: Աղջիկ, թե տղա նպատակադրված “մագլցում” էր սարը: Մատուռը գտնվում էր լեռան բարձունքին, ու հասնելու համար հաղթահարեցինք երկու մեծ սարեր: Իսկ այդ ընթացքում անձրևը անընդհատ ուժեղանում էր, վերջում էլ նաև քամին միացավ… մի խոսքով ամեն ինչ շատ դժվար էր…սակայն կյանքում միշտ էլ այդպես է,որ լավ բանի երբեք հեշտությամբ չես հասնում:

 

Ազգային հերոսի այցը ՀՊՏՀ ԳՄ

Մայիսյան տոների մեջ ևս մեկ տոն օր ավելացավ մեր կյանքում, այո ՛ , տոն օր է, քանզի այսօր  ՀՊՏՀ ԳՄ-ի  հյուրն էր մի մարդ, ում աչքերի մեջ կա մի ազգի պատմություն, նա Արկադի Տեր-Թադևոսյանն էր` Կոմանդոսը:

Հանդիպման հենց սկզբում Կոմանդոսը պատմեց իր ծննդավայրի ու իր ակունքների մասին, այնուհետև պատմեց ազատագրման բանակի մասին:

-   Ծառայելով Սովետական բանակում, բոլորին կոչ էի անում սովորել, սովորել, բայց ինչ սովորել, բոլորը փախնում էին… 1895թ.-ին այրել են պապիկիս ու նրա հորը, ու այս պատմությունը ինձ պատմել են դեռ այն ժամանակ, երբ մանուկ էի: Կյանքը անցավ իմ համար, անցավ դժվարություններով ու պայքարով, -նշեց Կոմանդոսը:

-  Շուշիի գրավումը կազմակերպել է Կոմանդոսը, ու դրանով էլ հայտնի  դառել պատմության մեջ: Նրա գլխավորած զինվորականները կարողանում են գրավել Շուշին, ու մեր ամբողջ ազգը պարտական է Կոմանդոսին: Մենք հզոր ազգ ենք, ու մեր միասնականությունը էլ ավելի է հզորացնում մեզ: Եկեք ցանկանանք մեր ազգային հերոսին քաջ առողջություն, երկարատև ծառայություն մեր Հայոց բանակում, և ինչքան նա ապրի, այնքան մեր Հայոց բանակը կբարգավաճի ու կդառնա անխոցելի, -նշեց ՀՊՏՀ ԳՄ-ի տնօրեն պրն Դավոյանը:

Ողջունի ելույթով հանդես եկան նաև մեր ուսանողները, ովքեր իրենց շնորհակալական  խոսքը հայտնեցին Կոմանդոսին, ինչպես նաև պատմեցին հայոց պատմության մի ժամանակաշրջանից, որի ընթացքում վառ երևում էր Կոմանդոսի կատարած սխրանքները` 1988-1992թթ.:

-    Շնորհավորում եմ բոլորիս մայիս ամսվա , հաղթանակների ամսվա առիթով: Միշտ դեմ եմ եղել այն մարդկանց, ովքեր հայրենական պատերազմը մեր երկրի պատերազմը չի համարել, բայց եթե չլիներ այդ հաղթանակը, դժվար թե մենք կարողանայինք այսօր մեր հայրենիքի մասին խոսել: Շնորհակալ եմ, որ դուք կարողացաք դաստիարակել մի սերունդ, ովքեր կարողացան հաղթանակ տանել ու փառք բոլոր նրանց, ովքեր իրենց կյանքի գնով այսօր մեր ներկան ու ապագան են զարդարել: Փառք Ձեզ,- իր ողջունի խոսքում նշեց ԳՊՄԻ ռեկտոր պրն. Գրիգորյանը:

Ողջույնի խոսքով հանդես եկան նաև Շիրակի մարզի փոխմարզպետ պրն. Արշակյանը, «Բագրատունյաց արծիվներ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Սամվել Մարգարյանը, ինչպես նաև ազատամարտիկներ:

Վերջում ներկաները  հարց ու պատասխանի միջոցով  փորձեցին պարզել Կոմանդոսի դիրքորոշումը Ղարաբաղի հիմնախնդրի լուծման շուրջ կատարվող քայլերի վերաբերյալ:

Իրո ՛ ք, այս հանդիպումը մեծ նշանակություն ունեցավ ինչպես ուսանողների, այնպես էլ մյուս հյուրերի համար, սա առիթ էր ևս մեկ անգամ ճանաչելու այն մարդկանց, ովքեր իրենց ջանքն ու եռանդը չեն խնայել մեր ազգի փրկության համար, և սա առիթ էր ևս մեկ անգամ հայրենասիրական ոգով լցվելու ու մեր ազգի նվաճումները գնահատելու համար:

Փառք մեր հերոսներին:

 

Տալ թե՞ չտալ, վերցնել թե՞ չվերցնել, այս է խնդիրը. ԵԱՀԿ-ն ՀՊՏՀ ԳՄ-ում

Այսօր մեր բուհ էին այցելել Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության  կազմակերպության Երևանյան գրասենյակի (ԵԱՀԿ) անդամները: Հանդիպման պատճառը «Ուսանողների ընկալումը բուհական համակարգում կոռուպցիայի մասին» ծրագրի անփոփումն ու այդ արդյունքների քննարկումն էր: Դեռ մի քանի ամիս առաջ մեր բուհի շուրջ 250 ուսանողներ մասնակցել էին ԵԱՀԿ-ի կողմից կազմակերպած հարցմանը, որի հիմնական նպատակը  ուսանողների շրջանում բուհերում կոռուպցիայի մասին իրազեկության բարձրացումն էր ինչպես նաև քննարկումների կազմակերպումը այդ թեմայով: ՀՊՏՀ ԳՄ-ն հանդիսացավ այն 8 բուհերից մեկը, որտեղ անցկացվել էր այդ հարցումը և մենք այսօր տեսնելով հարցման արդյունքները կարող ենք վստահությամբ նշել, որ մեր բուհը համարվում է այն բուհերց մեկը, որտեղ կոռուպցիոն երևույթների առկայությունը կրում է նեղ բնույթ, և որտեղ ուսանողական խորհուրդը ունի կարևոր նշանակություն բուհի  կերտման, ինչպես նաև կոռուպցիոն երևույթների նվազեցման գործում: Եվ այժմ տեսնենք, թե ինչպես են պատասխանել ուսանողները «Արդյոք վստահո՞ւմ ես ուսանողական խորհուրդներին» հարցին.

Եվ պատասխանների արդյունքը վկայում է այն մասին, որ մեր ՈՒԽ-ը վստահություն է ներշնչում ուսանողների շրջանում:

Քննարկման ընթացքում խոսվեց ինչպես կոռուպցիա ծնող երևույթների մասին, այնպես էլ դրանց  կանխարգելման քայլերի մասին: Մեր ՈՒԽ-ի համար  նշանավորվեց այն կարծիքը, որ  ՈՒԽ-ը ուսանողության իրազեկման  ոլորտում գտնվում է բարձր  մակարդակի վրա, և որ այդ ոլորտում ՈՒԽ-ի կատարած աշխատանքը ակնհայտ է:

Ուսանողների կողմից կարևորվեց նաև այն հանգամանքը, որ մեր բուհում կոռուպցիան տարածվում է միայն այն ուսանողների շրջանում, ովքեր համալսարան են հաճախել ոչ սովորելու համար, ինչը մեր կարծիքով բնական երևույութ է: Եվ վերջում հանգեցինք  այն կարծիքին, որ ցանկացած հակակոռուպցիոն դրսևորում իր դրական ազդեցությունը միշտ թողնում է, և որ միշտ անհրաժեշտ է պայքարել այդ երևութի դեմ:

Հարցման արդյունքների մասին առավել մանրամասն տեղեկանալու համար այցելեք այստեղ:

 

Ծառատունկ Հառիճավանքում

18.05.2011…. ՀՊՏՀ ԳՄ ուխականները, հավատարիմ մնալով «Իսկական ուխականը պետք է ծառ տնկի» չասացվածքին ու կրելով «Ինձ բահ տվեք» նշանաբանը , ճամփա ընկան դեպի Հառիճավանք…  Էս անգամ առիթը ծառատունկն էր, որը կազմակերպել էր Հայ Առաքելական Եկեղեցու Գյումրու Ուսանողական Միությունը կամ նույնն է թե ՀԱԵԳՈՒՄ-ը…. Ու ինչպես  գրեթե միշտ ես անգամ էլ ամեն ինչ արվեց ինչպես հարկն է …. Եվ տղաները, և աղջիկները, բահերով ու տնկիներով զինված, հավասարապես մեծ ոգևորությամբ  փորձում էին  ջանք ու եռանդ չխնայել , որ աշխատանքը  հնարավորինս լավ կատարվի, համենայնդեպս փորձում էին.:ճ  Գործը կլանել էր բոլորի մտքերը ու ուղղել մի նպատակի…..

Մի քանի ժամից  աշխատանքն արդեն ավարտված էր … Գործը վերջացնելուց հետո կատարածից  մեծ բավականություն  ստացած, հաճելի ժամանակ անցկացրած  և միաժամանակ  հոգնած  ու ջարդված ամբոխը շարժվեց դեպի եկեղեցի` ժամերգության … Եկեղեցուց դուրս գալուց անմիջապես հետո բոլորը մի տեսակ խաղաղված ու հանգստացած  էին և իհարկե մեր ՈՒԽից անբաժան բարձր տրամադրությունով….. Ու հենց ես տրամադրությամբ էլ վերադարձանք հարազատ քաղաք…. Ինչևէ մեր ուխական կյանքի  օրագրում ևս մեկ էջ  համեմվեց հաճելի ու հիշարժան պահերով ……

Это слайд-шоу требует JavaScript.

 

Սուրբ Զատիկ և Մեծ Եղեռն… մեկ օրում…

Մեկ օր… օրը, որը հիշարժան է ողջ Քրիստոնյա աշխարհի համար… օր, երբ ցնծում է մարդկային հոգին, երբ ավետվում է աշխահի փրկության լուրը… ՔՐԻՍՏՈՍ ՀԱՐՅԱՎ Ի ՄԵՌԵԼՈՑ… ՕՐՀՆՅԱԼ Է ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՐԻՍՏՈՍԻ… ՄԵԶ ԵՎ ՁԵԶ ՄԵԾ ԱՎԵՏԻՍ: Թերևս սխալ չեմ լինի, եթե ասեմ, որ այս տոնն ամենակարևոր տոներից մեկն է աշխարհում… քառասնօրյա պահոց շրջանից հետո ևս մեկ շաբաթ գտնվելով պահքի մեջ` այս տարի ապրլի 23-ի երեկոյան, Ճրագալույցի Սբ. Պատարագի ավարտով ավետվեց Քրիստոսի հարության մեծ լուրը, իսկ ապրիլի 24-ին աշխարհի բոլոր Քրիստոնյաները նշեցին Սուրբ Զատիկը… միթե հատկանշական չէ, որ այս տարի մեկ տոնի շուրջ համախմբվեցինք բոլորս, ողջ աշխարհի Քրիստոնյաները… պատահականույուններ չեն լինում… և միթե պատահական է նաև այն, որ մեզ` հայերիս համար այդքան կարևոր ու հատկանշական 2 իրադարձություններ ևս համընկան այս տարի… ՍՈՒՐԲ ԶԱՏԻԿ և… Մեծ Եղեռն… 96 տարին լրացավ այս սարսափելի ոճրագործության… 96 տարի է ամբողջ աշխարհի հայությունը սգում է մեծագույն կորուստը, որ ունեցել է իր պատմության ընթացքում… 96 տարի է, ինչ չենք հանգստանում, չենք հանդարտվում, չենք համակերպվում… երկար ու ձիգ 96 տարի… կամ… կամ մեկ ակնթարթ թվացող 96 տարի… բայց միթե ժամանակն այնուամենայնիվ կկարողանա ջնջել այն ցավն ու ցասումը, որ զգում է յուրաքանչյուր `իրեն հայ համարող անձ… արդյոք հնարավոր է վերցնել ու ջնջել ամեն բան, ասես ոչինչ էլ չի եղել… ՈՉ, միայն ոչ հայը…
Այսօրվա իրականությունն ավելի դաժան է, քան մեր պատկերացումները… թերևս կորցրել ենք հաշիվն այն տարիների, թե ինչքան են մեզ խաբել, որ «ահա, այս տարի այս մեկը կարտասանի ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ» բառը», կամ  »դե լավ, այս տարի չեղավ, մյուս տարի անպայման կլինի…», իսկ վերջերս առհասարակ, մեղմ ասած, «մոդա ընկավ» 20-րդ դարասկզբի այդ, իրավամբ, անմարդկային ոճրագործությունն արտասանել անգլերենով, բայց հայերեն… անհավանական է… ապսուրդի հասնող «աղվեսային» մտածելակերպ, որն ուղղակի չի տեղավորվում ուղեղում… իսկ մենք սպասում ենք… սպասում անդադար… ամեն տարի, նույն օրը, նույն դեմքերից սպասում ենք գնահատականն այն ամենի, ինչի կարևորությունն այլ ազգերի ու ժողովուրդների համար անհասկանալի էլ կմնա… ՈՉ, պատահականություններ չեն լինում…
Ուստի թող այս տարի մեծագույն տոնի ու նույնչափ մեծագույն սգի միախառնումը տա իր արդյունքը, և թող հարություն առնեն այն մարդկանց հոգիները, որոնք նահատակվեցին ողջ «քաղաքակիրթ» աշխարհի աչքի առջև… իսկ ես կուզենամ ավելացնել մի բան. եթե յուրաքանչյուրս մեր մեջ, հոգու խորքում ցանկանանք ինչ-որ բան փոխոլ, եթե գիտակցենք անձի կարևորությունն այս մեծ խնդիրը լուծելու ճանապարհին, ապա կգա ժամանակը, երբ կանգնելով Անիի ավերակների այս կողմում մենք չենք ամոքի մեր «անհասանելիության» ու կարոտի վերքերը սոսկ «Տեր Ողորմյա» երգելով, այլ կանցնենք այդ աներևակայական սահմանը, ոտք կդնենք մեր պատմական հայրենիք ու միգուցե այդ պահին զգանք` ինչ է իրենից ներկայացնում իսկական երջանկությունը… հոգու երջանկությունը… համոզված եմ, դա էլ են ցանկանում նրանք, ովքեր չկան…
Այո… պատահականություններ էս աշխարհում չեն լինում…

 

Ապրիլի 7-ը flashmob-ային տրամադրվածությամբ…

… ահա և կանանց և աղջիկներին նվիրված միամսյակը մոտեցավ իր ավարտին… ապրիլի 7-ը մեզ` ԺՈՂ-ի ՈՒԽականներիս համար ևս աչքի ընկավ առավել հետաքրքիր և տպավորիչ մտահղացմամբ… flashmob!!! ևս մեկը ԺՈՂ-ի ՈՒԽական տղաների կողմից… և այսպեեես… ապրիլի 7-ին որոշվեց իրականացնել հետաքրքիր flashmob – միջոցառում, որն ինքնին եզրափակեց գեղեցիկ սեռի ներկայացուցիչներին նվիրված միամսյակը, և սկսվեց մեկ այլ ժամանակահատված, որը շատերը սիրում են անվանել տղամարդկանց 11-ամսյակ…  մի խոսքով ապրիլյոթյան այս flashmob-ի ժամանակ տղաները գեղեցիկ անակնկալ մատուցեցին աղջիկներին… իսկ ինչը կարող էր լինել առավել հաճելի, եթե ոչ նվեր ստանալ գեղեցիկ վարդ հարազատ ընկերների կողմից… այո, այդպես էլ արվեց!!! ապրիլի 7-ին,  15:30-ին մեր աղջիկները և ՈՒԽական տղաները հանդիպեցին նախանշված վայրում` Կիրովի փողացի ուղիղ մեջտեղում, և մենք որպես նվեր ստացանք գեղեցիկ վարդեր, որից հետո ՈՒԽականները ցրվեցին` ասես ոչ մի նախանշված պայմանավորվածություն էլ չի եղել, ամեն ինչ պատահական բնույթ էր կրում… դե իհարկե, հենց դա է flashmob-ի հիմնական և գեղեցիկ տարբերությունը մնացյալ իրար նման միջոցառումներից… այսպես էլ ավարտվեց միամսյակը եզրափակող flashmob-ը` իր հետ տանելով գեղեցիկ պահեր և իհարկե, թողնելով հաճելի հուշեր, որոնք իրենց ուրույն տեղը կգտնեն ԺՈՂ-ի ՈՒԽական հիշողությունների տարաբնույթ ու անսահման հետաքրքիր բազայում…